امام صادق(علیه ا لسلام) فرمود:

عا لمى نزد عابدى رفت و به او گفت نماز خواندنت

 چگونه و در چه حد است؟

عابد گفت: مانند منى را از نمازش مي پرسند؟!

 در صورتيكه من از فلان زمان و فلان وقت عبادت خدا مي كنم.

عا لم گفت: گريه كردنت چگونه است؟

گفت چنان مي گريم كه اشكهايم روان مى شود.

عا لم گفت: همانا اگر خنده كنى و ترسان باشى،

بهتر است از اينكه گريه كنى و ببا لى.

هر كه به خود ببا لد چيزى از عملش بالا نرود (پذيرفته نشود).

اصول كافى ج: 3 ص: 428